Geschiedenis

De Tibetaanse Mastiff wordt door veel experts gezien als de basis waaruit alle grote hondenrassen, waaronder de mastiffs en de berghonden, zijn voortgekomen. Het is onduidelijk wat exact het erfgoed is van de Tibetaanse Mastiff. Er wordt gedacht dat de voorgangers van de moderne mastiff door de eeuwen heen met de legers van oude beschavingen zijn meegereisd. Geschiedkundigen geloven dat de Tibetaanse Mastiff duizenden jaren geleden is voortgekomen uit overgebleven geïsoleerde honden in de Himalaya’s en de omliggende regio’s. De hoogte en het klimaat van de Himalaya’s was erg geschikt voor de ontwikkeling van dit enorme, zwaar behaarde ras. Bovendien hadden de Tibetaanse eigenaren de bescherming nodig die dit ras te bieden had.

Tegenwoordig zijn TM’s zeldzaam in hun land van herkomst. Nomaden van het Chang Tang plateau (deze nomaden leven op een gemiddelde hoogte van 4877 meter) fokken nog met enkele honden. Verder worden de honden waargenomen op de markt rondom de Jokhang Tempel; de heiligste plek voor Tibetaanse boeddhisten. Op al deze plaatsen werd de Tibetaanse mastiff gebruikelijk overdag vastgebonden aan het huis of het klooster en ’s nachts losgelaten om vrouwen, kinderen en kuddes te beschermen tegen wolven, luipaarden en andere roofdieren waaronder ook gewetenloze mensen. Deze vastgebonden honden werden ‘Do-Khyi’ genoemd wat ‘poort-hond’ of ‘vastgebonden hond’ betekent.
Tot het begin van de 19e eeuw werden maar weinig westerlingen toegelaten in Tibet. Hierdoor was er weinig bekend over de honden uit deze regio. Enkele vroege rapporten beschrijven enorme, ontzagwekkende honden “zo groot als ezels”, anderen beschrijven de Tibetaanse honden als fel, sterk en luidruchtig “en wild door hun natuur of verzuurd door opsluiting waren ze zo ongelofelijk woedend dat het onveilig was om ze zelfs maar te benaderen”. Een van de eerste verwijzingen naar de ‘Tibetaanse Mastiff’ stamt uit Engelse archieven uit 1828 waarin koning George IV een “Thibet Mastiff of waakhond” cadeau doet aan de London Zoo.

In 1847 stuurde Lord Hardinge, onderkoning van India, een grote Tibetaanse hond als cadeau naar koningin Victoria van Engeland. De eerste hondenshow in Engeland werd gehouden in 1859. De Britse Kennelclub werd opgericht in 1873. In het originele stamboek stonden meer dan 4000 honden waaronder een Tibetaanse Mastiff, de eerst bekende verwijzing met de nieuwe naam voor het ras.
De Dalai Lama gaf aan het einde van de jaren ’50 twee Tibetaanse Mastiffs cadeau aan president Eisenhower van de Verenigde Staten, na het einde van de Tweede Wereldoorlog. Een aantal meer werden geïmporteerd vanuit India en Nepal in de jaren ’60 en ’70. In de jaren ’70 smokkelden Nepalese drugssmokkelaars naar verluidt hun smokkelwaren in dubbele bodems van hokken met Tibetaanse Mastiffs de VS binnen. Vermoedelijk vertrouwden ze erop dat de douanebeambten niet dapper –of dwaas- genoeg zouden zijn om de hokken te doorzoeken.
Toen de Chinese communisten in 1950 Tibet annexeerden gaf het Chinese leger de opdracht dat alle honden doodgeslagen moesten worden door hun eigenaren of de eigenaren werden doodgeslagen als straf voor de ongehoorzaamheid. Deze ‘honden holocaust’ betekende bijna het einde van de Tibetaanse Mastiff en andere Tibetaanse rassen in hun land van herkomst. Gelukkig overleefde een klein aantal honden in afgelegen, landelijke gebieden. Deze honden, samen met de eerder naar Europa, Groot-Brittannië en de Verenigde Staten geëxporteerde honden stelden het voortbestaan van dit trotse ras zeker.
Bron: Petwave.com

In 1978 werden vier Tibetaanse Mastiff pups geïmporteerd, Grey King, Dolma, Tashi en Nima. Grey King (m) heeft een nest geproduceerd voordat hij overleed aan een longontsteking. Als we de stamboomlijnen ver terugvoeren dan komen we vaak een nakomeling van Grey King of Dolma tegen. Tashi en Nima zijn niet gebruikt voor de fok in Nederland, er is één nestje geweest van deze twee honden. Maar omdat dit een nest van broer en zus was, zijn deze nakomelingen niet verder gebruikt voor de fok in Nederland. Deze pups waren overigens allemaal gezond en twee ervan zijn zelfs 17 jaar oud geworden.

De eerste import Tibetanen in Nederland